Wat u aantreft als u een mormoonse kerk binnenstapt

De meeste mensen die voor het eerst een mormoonse kerk binnengaan, maken opmerkingen over het aantal kamers. Velen verwachten één grote binnenruimte aan te treffen zoals in veel gebouwen van aanbidding van andere christelijke kerken. Maar de kerken van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zijn anders dan die van veel andere kerkgenootschappen. Er zijn klaslokalen, kantoortjes, meestal een groot doopvont, een keuken, en in veel gevallen een culturele zaal met een overdekt basketbalveld. De culturele zaal in mormoonse kerken heeft soms ook een podium voor toneel- en muziekvoorstellingen. En het basketbalveld doet tevens dienst als dansvloer of eetzaal, en wordt ook wel voor andere doelen gebruikt.

Dit alles benevens een grotere ruimte voor vijftig tot driehonderd mensen, die de kapel genoemd wordt, waar zondagse erediensten worden gehouden. Om onderscheid te maken tussen de kerk als instelling en een kerk als gebouw noemen mormonen het gebouw vaak ‘kerkgebouw’.

‘Het kerkgebouw was zo eenvoudig’, aldus Sandra Yeo toen ze voor het eerst in haar vaderland, Engeland, naar een mormoonse kerk was gegaan. ‘Er waren geen kruisen, geen muurschilderingen, geen beelden of iconen, voor zover ik kon zien. Ik was nog nooit in een christelijke kerk geweest die dat niet had. De eenvoud sprak me erg aan.’

Voor heiligen der laatste dagen is de kerk een centrum voor hun godsdienstige en sociale leven. Maar het hoogtepunt van de week is wel de avondmaalsdienst, die ruim een uur duurt. Die vindt plaats op zondag en vertoont overeenkomsten met de erediensten van andere christelijke kerken. Mannen, vrouwen en jongere leden spreken gebeden uit en houden toespraken. Er worden lofzangen gezongen. En het avondmaal, dat op de communie lijkt, wordt bediend. De leden onderwijzen elkaar in de beginselen die Jezus Christus verkondigde.

Toen Brian Sharon in Wisconsin voor het eerst een bijeenkomst van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen bijwoonde, was hij onder de indruk van de eredienst: ‘Ik was een uiterst formele, sterk gestructureerde eredienst gewend in de kerk waar ik in mijn jeugd naartoe ging’, aldus Sharon. ‘Het intrigeerde mij hoe soepel en efficiënt de eredienst hier verloopt, zonder uitgebreide rituelen of ceremonies. En het trof mij hoe vriendelijk en openhartig iedereen was, vooral voor bezoekers zoals mijn gezin. Het was verfrissend.’

Naast de avondmaalsdienst zijn er nog andere bijeenkomsten op zondag. Ze maken deel uit van een blokschema dat bijvoorbeeld van tien uur ’s morgens tot één uur duurt.

Die andere bijeenkomsten zijn onder meer lessen voor jongeren en volwassenen, en wat mormonen ‘jeugdwerk’ noemen, een periode waarin kinderen onder de twaalf les krijgen en liedjes zingen.

Mormonen hebben soms wat grotere gezinnen, dus u mag verwachten veel kinderen te zien en horen. Mormoonse ouders proberen hun kinderen eerbied te leren, maar ze moedigen hen ook aan om mee te doen. In het jeugdwerk voor de kinderen ziet u jonge kinderen toespraakjes houden, schriftteksten voorlezen en bidden in het bijzijn van hun leeftijdgenoten. De liedjes in het jeugdwerk gaan vooral over het leven en de leringen van Jezus Christus, schriftuurlijke thema’s en eenvoudige manieren waarop ze het geleerde in praktijk kunnen brengen.
Mormonen zijn over het algemeen een vriendelijk volkje, dus wees niet verbaasd als ze bij het zien van een nieuw gezicht een praatje komen maken, een hand komen geven, of aanbieden u te helpen om de juiste bijeenkomst of les te vinden.
Een wijdverbreid misverstand onder niet-mormonen is dat alleen leden van de kerk hun kerkgebouwen mogen betreden. Dat komt waarschijnlijk door een misverstand over het verschil tussen tempels en kerkgebouwen. Hoewel de meer dan 150 tempels over de hele wereld (inclusief de Nederlandse tempel in Zoetermeer, die wonderlijk genoeg ‘Den Haagtempel’ wordt genoemd) alleen toegankelijk zijn voor leden van de kerk die volledig betrokken zijn bij hun geloof, kan iedereen een mormoons kerkgebouw betreden om met zijn mormoonse naasten te spreken of met hen te aanbidden. Over de hele wereld zijn er zeventienduizend kerkgebouwen.

De fysieke indeling van mormoonse kerkgebouwen geeft aan dat de religieuze diepgang van mormonen veel verder gaat dan prediking van de kansel. Lid zijn van een mormoonse wijk of kerkgemeente betekent deel uitmaken van een geloofsgemeenschap die wekelijks als groep bijeenkomt en gedurende de week nog enkele malen in kleinere deelgroepen.

In sommige gevallen kunnen mormoonse kerkgebouwen ook de plek zijn van waaruit men diensten aan de gemeenschap levert, bijvoorbeeld na natuurrampen. Heel vaak worden dergelijke projecten in samenwerking met andere groeperingen en kerkgenootschappen uitgevoerd.

Mormonen zeggen dat de onderliggende motivatie voor de uiteenlopende activiteiten — hetzij cultureel, sportief, educatief of sociaal — die hen samenbrengen in hun gebouwen is dat ze al het mogelijke doen om elkaar individueel en als gezin te helpen om de moeilijkheden van het leven te overwinnen, te leren van Jezus Christus en ernaar te streven om te worden zoals Hij.

Mormonen vinden de gebouwen die zij gebruiken voor hun verschillende erediensten en andere bijeenkomsten belangrijk — maar niet zo belangrijk als het bouwen aan hun innerlijk. Bouwen aan een sterke persoonlijkheid, gezinsband, kennis, huwelijksrelatie en geloof in God zijn het allerbelangrijkst voor mormonen.
‘Onze kerkgebouwen worden niet allemaal hetzelfde gebouwd’, heeft kerkapostel L. Tom Perry tijdens een wereldwijde conferentie gezegd. ‘Maar ze zijn wel allemaal gericht op de dienst aan onze Heiland. Al die gebouwen zijn toegewijd aan zijn aanbidding.’